Alcoholverslaving
Een verslaving ontstaat niet van de één op de andere dag. Vooral een alcoholverslaving niet.
Zoals roken nog niet zo lang geleden een openbare sociale bezigheid was, zo is het drinken van alcohol dat nog steeds.
Veel mensen die alcoholische dranken nuttigen, zijn zich er niet van bewust dat alcohol, een verdovend middel, onder de algemene term “drugs” valt.
Het wordt heel normaal gevonden dat er in gezelschap tijdens allerlei situaties alcohol wordt gedronken. Terwijl dat in vergelijkbare situaties “gezellig met elkaar spuiten, snuiven of slikken” ondenkbaar is.
Ervaringsdeskundigheid
Mijn eigen verhaal: ik was 15 jaar, toen ik een eerste glaasje sherry dronk. Vanaf dat moment heb ik bijna dagelijks (op zwangerschappen na) tot aan mijn 40e “sociaal” gedronken.
De grens van sociaal drinken had ik reeds lang overschreden, toen ik erkende dat ik verslaafd was geraakt. Op dat moment kon ik pas de stap zetten naar de hulpverlening.
Tijdens de jaren daaraan voorafgaande besefte ik wel dat ik behoorlijk van de alcohol afhankelijk was geworden. Ik wilde dat echter niet toegeven en zocht allerlei excuses om mijn alcoholgebruik, c.q. misbruik, te vergoelijken. Ik zocht de oorzaak niet bij mijzelf. Het was altijd de schuld van iets in de buitenwereld.
Mede dankzij de druk die mijn gezin op mij uitoefende ben ik hulp gaan zoeken. Diverse pogingen om zelf mijn alcoholgebruik onder controle te krijgen mislukten keer op keer. Ik kon het niet alleen!
Uiteindelijk ben ik na een aantal klinische en ambulante persoonlijke behandelingen tot herstel gekomen. Ook het bezoeken van zelfhulpgroepen was daar een onderdeel van.
En om niet in een oud patroon terug te vallen, neem ik nog regelmatig deel aan deze groepsbijeenkomsten.
Binnenkort hoop ik mijn boek “Spiritus Sanctus” af te hebben, waarin ik uitgebreid vertel over mijn proces van verslaving tot bevrijding!
Achtergrondinformatie
Voor meer informatie over alcoholgebruik en verslaving:
www.alcoholinfo.nl (zelftest)
www.trimbos.nl